De Wâldsang

Home > Inwoners > De Wâldsang

De Wâldsang

Wâldsang

Moai, sûnder wjergea binne de Wâlden:
Smûk skaadzjend beamtegrien oeral yn't rûn;
Blier laitsjend boulân, tierige greiden,
sjongende fûgels, sânich de grûn,
sjongende fûgels, sânich de grûn.
Moai, sûnder wjergea binne de Wâlden:
Smûk skaadzjend beamtegrien oeral yn't rûn.
Oeral yn't rûn, yn't rûn, oeral yn't rûn.

Maaimoanne' pronkseal binne de Wâlden:
't Hôf klaaid yn bloeiselwyt, geal sjongt en slacht;
Kijkes yn't finlân rinne te weidzjen,
't nôt weag't it fjild oer, swiid is de pracht,
't nôt weag't it fjild oer, swiid is de pracht.
Maaimoanne' pronkseal binne de Wâlden:
't Hôf klaaid yn bloeiselwyt, geal sjongt en slacht,
geal sjongt en slacht en slacht,
geal sjongt en slacht.

Fryske bewenners hawwe de Wâlden:
Hja libje froed en from, sljocht binn' se en rjocht,
eang fan útwrydskens, gol en ienfâldich,
altyd deselde, wêr't men se sjocht,
altyd deselde, wêr't men se sjocht.
Fryske bewenners hawwe de Wâlden:
Hja libje froed en from, sljocht binn' se en rjocht,
sljocht binn' se en rjocht en rjocht,
sljocht binn' se en rjocht.

Harmen Sytstra
(1817-1862)