Gedichten Arjan Hut

Home > Inwoners > Gedichten Arjan Hut

Gedichten Arjan Hut

Arjan Hut is de kommende twa jier Wâlddichter fan Achtkarspelen. Arjan Hut (1976) is opgroeid yn Surhústerfean en wennet yn Ljouwert. Dêr hat er opliedings ta learaar Ingelsk en Frysk folge, mar is úteinlik dichter wurden. Yn 2005 waard Arjan keazen as earste stedsdichter fan Ljouwert. Hy jout rûnom yn Fryslân workshops poëzy-skriuwen foar bern. Der binne ferskate boeken fan him útkommen, wêrûnder oant no ta fjouwer dichtbondels.

De meast resinte ferskynde mei de kryst fan 2016 en hjit Aurora Bossa Nova. Meast resint ferskynde in Citybook-ferhaal oer Ljouwert, skreaun yn opdracht fan Vlaams-Nederlands Huis deBuren út Brussel. Dat ferhaal, neamd ‘Ik hâld fan it lûd fan in trein yn de fierte’, is ek yn it Nederlânsk en Ingelsk oerset en is fergees as audioboek te downloaden. As Wâlddichter fan Achtkarspelen wol Arjan him fierder ûntwikkelje as skriuwer en dichter.


It gedicht ‘Dach, simmer, nacht’ is makke foar en foardroegen by de Midsimmermoeting op 19 juny 2019.

DACH, SIMMER, NACHT

fan de skilder Caravaggio, mei syn eagen as swarte oliven, hinget
in masterwurk yn it koele oratoarium fan de Sint-Janskatedraal, hert
fan de beamleaze stêd Valetta
nacht is it kanvas, mar yn de fynste sprank fan ljocht slûpt de boal nei
foarren en snijdt mei it swurd Jehannes de Doper syn holle ôf - yn sok
libben detail, dat gefoelige sjoggers it gjin fiif minuten úthâlde en
kokhalzjend, by de kaartsje-scanners del, nei bûten ta stroffelje

yn de bakstiennen hitte sit ik tusken de terrassen te bekommen
en betink, yn dit eksoatysk fort, midden yn in see, yn de nâle fan
de wrâld, wenje presys likefolle minsken as yn Surhústerfean

sûnder parasjute donderje ik út dizze dream
en fal werom yn it griene waaien fan de Wâlden

't is middei, de loft tilt en trillet, in gersmeaner slalommet om wat
jonge beamkes hinne, der stiet in buske mei in hytwetterspuitmasine
fan it merk HYTSIED ...
soene froulju mei in poppewinsk hjir noch altiten op midsimmernacht
de klean útstrûpe en Sint-Janskrûd plukke? Sint-Jehannes sûnder holle,
woldiedige hillige fan midsimmer, krijt se allegear yn ferwachting

dan stap ik hast ûnder twa foarbysjezende hurdfytsers, ien draait har
om en ropt 'wêr sitstû mei de kop?'

nacht, o, stjerrende nacht,
fan’t winter ha we dy de hals ôfsnien
en op it hôf mei ritueel bedobbe
skielk komstû werom
fan de nekke oant de teannen
yn it swart, komstû werom
mei modder ûnder de neils

simmer leit op de rêch
ûnder hege beammen krijt se de sliep
en wurdt wekker tusken opljochtsjende wolken

mei de hollen fol beslommerings, komme de minsken, dimmen
as dieren, út de skaden tefoarskyn en besykje mekoar,
al wie 't foar ien nacht, yn de mjitte te kommen


It gedicht ‘Opslokt’ is makke foar en foardroegen by de Hackathon Respijtzorg op 13 juny 2019.

Opslokt

der is in soad yn it libben datsto foar even
oan in oar oerdrage kinst
mar wannear't ien dy noadich hat
partner, bern, buorlju, heit of mem
al wie it mar foar in dei
wa nimt dyn leafde oer,
dyn soarch
dyn fertroude gesicht?

freegje my net:
wêr leit de grins
hieltyd fierder sko ik him
foar my út
myn grins fan elastyk
dochs wurdt de wrâld lytser

mei bleate hannen, sterke skouders, koarte lyntsjes,
adempauzes: ja, ik soargje goed foar mysels
mar freegje net hoe't it mei my giet

(in oar ferhaal, foar stillere dagen)

sels yn dreamen driuw ik yn in wurge see
eilânleas en sûnder kym
dochs lûke de weagen har werom
see wurdt mar
wurdt in puozze
in dripke wetter yn in glês
op de keukentafel

it komt allegear goed
ik bin hjir
al gean ik kopke ûnder yn in drip
al barst it glês
en kreaket it tafelblêd
ûnder it gewicht fan safolle leafde


It gedicht ‘Wolken op glês’ is makke foar en foardroegen by de deadebetinking yn Bûtenpost op 4 maaie 2019.

Wolken op glês

Wannear't de dea ferskynt
sweevje mei de geast nei hûs werom
en pûst dyn lêste adem
tsjin ús finster

wy wachtsje dêr
oant de hûnen net mear bylje
we wachtsje yn in útklaaide keamer

mei har fingerkes oer it glês
tekenje de bern, skriks en skrank,
krúskes yn dyn ademwolk
in tydlik, trochsichtich hôf

we sjogge hoe’t it stadich oplost en ferdwynt


It gedicht ‘Ridders sûnder harnas’ is makke foar en foardroegen by de útrikking fan de keninklike ûnderskiedings op 26 april 2019.

Ridders sûnder harnas

In minskehert is yn wêzen net grutter as in fûst
jim ha herten mânsker as wâldhûskes

jim binne de gearwurkers, helpjouwers, muorrebrekkers,
hânútstekkers, brêgebouwers

yn it skaad fan knapte beamkes
yn de neibroei fan útbrânde autowrakken
yn de stilte tusken hûzen
sette jim, frijwillich, net frijbliuwend, al it goeie
op de wrâld, oan ta bloeien

hertferwaarmers, stik foar stik,
grif beskieden, tè, miskien, binne jim de earsten
om de eare te dielen of leaver noch: troch te ferwizen

mar, tink derom, de ynset op de achtergrûn,
it is sjoen, it is oanjûn, it is ferwurke
oer alle amtlike skiven

april no, wolken fan saharasân skommelje it lân oer
kleurje jûns en moarns de loft oranje

en it eazet linten, ynsynjes en medaljes
foar ridders sûnder harnas, bewapene
mei fyzje, lef en ynset

dat lit hjoed ús grutskens bloeie
yn dy romme, ljochte keamers fan jim hert.


It gedicht ‘Smook yn ‘e Wâlden’ is makke foar en foardroegen by de ynstallaasje fan Oebele Brouwer as nije boargemaster fan de gemeente Achtkarspelen op 7 febrewaris 2019.

SMOOK YN ‘E WÂLDEN

By in knip yn de âlde dyk tref ik Froukje Justitia, te kuierjen
mei har i-phone foar de snút en in golden retriever oan it rolsnoer.
Se draacht de winterkraach omheech, rûch strûst it waar har
troch de sulvergrize krollen.
Wat om ús hinne oan bebouwing stiet, jout gjin beskutting tsjin
in kjeld dy't, sa't it liket, fan alle kanten komt.
Ik stek de hân op, rop ahoy, en freegje,
wêr bliuwt hjoed it ljocht?

         Ljocht waarmer as fjoer,
         ljocht yn it ljocht, ljocht dat fielt dat wy besteane,
         ljocht dêr't we yn wenje kinne.

Se sjocht my net, sjocht noait wat, hat altyd drokte en
is ek net sa'n prater.

De âlde Friezen hienen in wurd foar it flústerjen
fan wyn troch beammen en it ratteljen fan bledsjes.
In wurd dat rikke as fjoer.
De neiklank flammet as in spoek, útklaaid,
troch de kûle fan it lân, jout him del
yn in knetterjen en blazen dat minsken as hûnen
op 'e tocht hâldt.

No waait it oan en ôf.
Te betiid krûpt de skimer yn de keamers.

Sto-snie, fyn as smook, skoot ús nei de Foarstrjitte.
Utstoarn is it, suver stil, de foardoar fan The Point stiif ticht.
O, Froukje, ik sjoch mysels, in blauwe jas, yn it finster, nippend,
skippersdrankje oan de lippen, en nochrisom,
stek ik de hân omheech, en freegje,
wêr bliuwt hjoed it ljocht?

         Ljocht waarmer as fjoer,
         ljocht om dy oan fêst te hâlden,
         ljocht dat om ús ropt, tusken de beammen troch,
         as in fjoertoer yn it wâld, fan blaaspartijen los,
         boppe âlde stoarmen út, in beaken fan komsa,
         kom hjir, kom thús.

Contact opnemen

Stationsstraat 18
9285 NH Buitenpost (adres en route)

gemeente@achtkarspelen.nl

Telefoonnummer 14 0511
Bellen vanuit het buitenland
Bereikbaarheid bij calamiteiten

Openingstijden

Heeft u een vraag? WhatsApp ons!

06 21 15 48 97. Het is niet mogelijk om naar dit nummer te bellen of een sms te sturen.

Opmerking/verbeterpunt voor deze website?