Gedichten en lieten

Home > Inwoners > Gedichten en lieten

Gedichten en lieten

Meindert Talma út Zuidhorn, en âld-ynwenner fan Surhústerfean, is yn de perioade 2017-2018 doarpsdichter fan Achtkarspelen. Meindert makket de kommende twa jier Frysktalige gedichten / lietsjes oer bekende en minder bekende ynwenners út de gemeente Achtkarspelen fan likegoed hjoed de dei as út it ferline.


Juny 2018

Ik ha fan myn 8e oant myn 17e jier kuorballe by KV It Fean. Dizze club bestiet op 5 juny 60 jier en dêrom ha’k foar dizze jubilaris dit liet makke oer kuorbaljen yn de jierren 80 doe’t in kuorbalteam noch út 12 spilers bestie.

KUORKEBALJEN KUORKEBAL

‘Meindert, ûnder de peal!’
ropt de trainer foar de safolste kear.
Fanwege myn twa meter plus-lingte
moat ik al ús doelpogingen ôffange.
Op it lêst ha ’k skjin myn nocht:
no more Meindert de pealhoer!
Hjir dy bal! Ik sjit him sels wol
mei in moai bôchje yn ’e koer!

Kuorkebaljen kuorkebal.
Tolvetal tsjin tolvetal.
In ûnferwachte trochrinbal.
Kuorkebaljen kuorkebal.

Twa doelpunten letter stean ik
yn it doelleaze nimmenslân
tusken oanfal en ferdediging
mei de hannen yn ’e side.
Ha ’k alle tiid om fereale te wurden
op dy kreaze teamgenoate.
Oant ynienen de gjalp werklinkt: ‘Partij!’
‘Meindert!’ ropt de trainer, ‘kop derby!’

Kuorkebaljen kuorkebal.
Tolvetal tsjin tolvetal.
In ûnferwachte trochrinbal.
Kuorkebaljen kuorkebal.

De Tûke Smiters ha twa kear skoard.
Ik stean no yn it ferdedigingsfak.
‘Meindert!’ ropt de trainer. ‘Springe!
Ik wol datsto dy ballen pakst!’
De rjochterearm hieltyd omheech,
In tsjinstanner dekke is in fak apart.
It konstante geloer om de bal
te ûnderskeppen ûnder de koer.

Kuorkebaljen kuorkebal.
Tolvetal tsjin tolvetal.
In ûnferwachte trochrinbal.
Kuorkebaljen kuorkebal.


Maaie 2018

Yn de twadde Kunstweek Achtkarspelen (26 maaie o/m 2 juny) is der in keunstrûte, iepen ateliers, in Kunst & Kitschdag mei feiling en in keunstmerk. It tema yn 2018 is ‘Fertel – Vertel’. Keunstkrite keppelet de (folks-) ferhaletradysje oan keunst en poëzy út de regio. De wâldsang fan Meindert Talma giet oer miskien wol de bêste Fryske ferhaleferteller ea: Feanster Jan Hepkes Wouda (4-11-1862 – 16-4-1939).

JAN HEPKES WOUDA

As er thúskomt giet er nei de krinkjespuijers op de Feike-Draai.
Dan hat de fellekeapman op it Surhústerfean wer in sterk ferhaal.
Oer syn nije transportfyts. ‘Ja,’ seit Jan, ‘dy fyts dat is in mirakel.
Hy kin my. As ik der oan kom, begjint er al te skodzjen.’
It iene nei it oare ferhaal betinkt Jan oer syn selsbeneamde Fytske.
Hy seit: ‘Ik ha Fytske like leaf as ús goeie âlde mem Wytske.’

Syn nuvere betinksels binne fynsten fan komsa.
Gjinien dy’t sa fertelle kin as Jan Hepkes Wouda.

Dêr sit er op de leagenbank. Roech yn’t burd en suterich yn de klean.
Se neame him de Feanster liger, de Münchhausen fan Surhústerfean.
De oare manlju rûnom it bankje harkje mei sân pear earen.
Wat kin dy Jan Hepkes Wouda dochs geweldich fantasearje!
As er op it botste liicht, dan stapt er hieltyd mar yn ’e rûnte.
De hannen achter it festje en de tabaksjarre yn ’e mûlshoeken.

Syn nuvere betinksels binne fynsten fan komsa.
Gjinien dy’t sa fertelle kin as Jan Hepkes Wouda.

Oer syn leafhawwerij fiskjen, kin Jan noch it bêste oer swetse en sweare.
Snoeken dy’t er fangt, binne sa grut, se kinne net iens yn it wetter keare.
Jan makket lytse dingen grut en gewoane dingen bysûnder.
Alles wat er op in dei meimakket feroaret by him yn in wûnder.
Behalve yn it âlderlik hûs dêr't er wennet mei syn suster Tsjits.
Dêr moat er him de kop hâlde, want oars is it goed mis.

Syn nuvere betinksels binne fynsten fan komsa.
Gjinien dy’t sa fertelle kin as Jan Hepkes Wouda.

Meindert Talma


April 2018

Meindert Talma:

Dit kear in wâldsang oer de maitiid en de leafde foar in moai jongfaam mei as motto in sitaat út it gedicht ‘Oan de breid’ fan Pieter Jelles Troelstra: “Sa is it foarjier, de moarn fan it libben / As in jongfaam, dy mei eagen fol ljocht / 't Herte fol fleur en in mûlke fol minswiet / Glimkes tefoartsjoent by elts dy't har sjocht.”

HIMMELE DINKJE UT DE HARKEMA

It wie moarns betiid en ik waard poer
doe’t myn auto wer ris net starte woe.
Ik siet dêr te tjirgjen en te switten
en rôp: ‘Wa hat der oan myn pook sitten?’
Mar ik tocht doe tagelyk oan myn nije flam.
By har haw ik nea lêst fan in kâlde start.
Ik haw it goed te pakken, ja dat is sa.
Fan dat himmele dinkje út De Harkema

Dat himmele dinkje (3x) út De Harkema

It is by my meastal in spultsje fan
‘rûge bast en geve pit’
Mar yn wêzen bin ik in gefoelige jonge
dy’t de triennen faak de frije loop lit.
Ja, yn myn lyts eintsje libben moast ik faak janke
fanwege relaasjegedoch mei ien of oar fanke.
Mar no giet alles goed, ja dat is sa.
Want ik ha in himmel dinkje út De Harkema

Dat himmele dinkje (3x) út De Harkema

Ja jonge, ik stie al jierren droech.
Der wie neat mear dêr’t ik om joech.
Ik wie myn leauwen yn de leafde ferlern.
Mar no bin ik sa lokkich as in lyts bern.
Soks oerkomt je gewoan, ja sa is it krekt.
Want ast der om sikest dan fynst it net.
Ik haw it goed te pakken, ja dat is sa.
Fan dat himmele dinkje út De Harkema.

Dat himmele dinkje (3x) út De Harkema

Meindert talma


Jannewaris 2018

Yn 2018 is it 250 jier lyn dat de skilder Willem Bartel van der Kooi berne is yn Stynsgea. Yn in bysûndere riedsgearkomste op 25 jannewaris waard Stynsgea offisjeel útroppen as Kultureel Haaddoarp Achtkarspelen en wie der ek oandacht foar it projekt ‘Portraits & Paradise’ dat giet oer Van der Kooi. Ik ha dy jûn in Wâldsjongersliet song oer De minnebrief, in skilderij fan Van der Kooi út 1808 wêryn’t er werom greep op in typysk 17e-iuws tema: it oerhandigjen fan in leafdesbrief. Tusken de jongedame en de lytse boadskipper hinget in hast taastbere spanning. It like my moai ta om, yn dizze tiden fan tinder en snapchat, in liet te meitsjen oer de mooglike ynhâld fan dizze brief.

DE MINNEBRIEF 

Ik koesterje foar jo in brânende leafde.
Bin al dagen fan slach, ik bin sa fereale.
Sprekke slagget my net, ik kin allinne skriuwe.
Ik wol by jo wêze en foar altyd by jo bliuwe.

REFREIN:

Wiis my net ôf leafste, sis gjin nee.
Ik wol sakje yn jo as de sinne yn de see.
Beantwurdzje myn leafde, sis gjin nee.
Myn hert is fol fan jo, lykas jo dekolletee.

Gjin dei giet foarby of ik tink oan jo.
De holle rint my om achter myn skriuwburo.
Ik wol alles foar jo dwaan, sels foar jo stjerre,
mar dan moatte jo earst hiel goed nei dizze wurden hearre.
REFREIN

As ik tink oan jo leave laits en jo reade lippen
fiel ik my ferbûn mei mysels en dit soms swiere libben.
Myn leafde foar jo is grut, dat wit ik en dat fiel ik.
Ik wachtsje op jo antwurd, jo leafhawwende Hindrik. 
REFREIN

Meindert Talma


Desimber 2017

It liet ‘Wâldpyk’ giet oer Peter Tuinman, dy’t opgroeid is yn Twizel. Dat liet fan Meindert Talma wie ien fan de trije oerbleaune nominaasjes foar de ferkiezing fan Dichter fan Fryslân dy’t 24 novimber wûn is troch Eeltsje Hettinga.

WÂLDPYK (PETER TUINMAN)

Ik spile earst by Tryater en letter by de Noordercompagnie,
mar ik wist: Peter jonge, Fryslân is net genôch foar dy.
Ik woe nei de Rânestêd om my as akteur te ûntwikkeljen.
My mjitte mei de bêsten. Op de bek gean. Keihurd bikkelje.
It lêste setsje joech my de Noordercompagnie.
Dy ferbiede my mei te dwaan oan commercials en tv-searjes.
Doe kamen se oan myn frijheid en dat kin fansels net.
Sûnt dy tiid wurkje en wenje ik yn de Rânestêd.

Ik bin in westerling wurden mar bliuw altyd in Wâldpyk.
Ien dy't wit wat er wol en wol er net, dan wol er net om lyk.

Wol goed om te witten: Ik ha myn Fryske eftergrûn
foar myn akteurskarriêre noait as in handicap sjoen.
Ik ha my der noait tsjin ôfset, dat hat gjin inkele sin.
Ik wist: ik bin Peter Tuinman en ik ha in Frysk aksint.
Sterker noch, doe't ik as resjersjeur Ruard Talsma
mei die oan Unit 13, in telefyzjesearje fan de Vara,
sette ik eigenhannich in Frysk flachje op myn buro.
Wie ik ôf fan alle gepraat oer myn Fries wêzen, ja no?

Ik bin in westerling wurden mar bliuw altyd in Wâldpyk.
Ien dy't wit wat er wol en wol er net, dan wol er net om lyk.

Ik bin opgroeid yn in harmonieus gesin.
Heit wie in Tuinman en mem in Bloembergen.
Dat kin hast net oars as goed byelkoar passe.
Ja, ik hie in moaie jeugd, dat wie grutte klasse.
Mar ûnwennigens nei Fryslân? Nee dat ha'k nea hân.
Ik sjoch nea efterom. It is altyd: wat dogge we moarn?
Ik miste de Friezen net en ik miste it lânskip net.
Ik fiel my oeral thús, everywhere I lay my head.

Ik bin in westerling wurden mar bliuw altyd in Wâldpyk.
Ien dy't wit wat er wol en wol er net, dan wol er net om lyk.

Meindert Talma


Novimber 2017

It liet ‘Bysûnder & Genietsje B&G Foodfactory’ is makke foar en foardroegen by de útrikking fan de Undernimmerspriis Achtkarspelen op 28 novimber lêstlyn yn Brasserie Kolkzicht yn Surhústerfean.

BYSÛNDER&GENIETSJE (B&G FOODFACTORY)

Trije eigenwize mannen.
In ûndernimmende bankier,
in ambachtlike bakker
en in ferkeapmarketeer.
Trije eigenwize mannen
mei útinoar rinnende idealen.
Mar mei ien dielde passy:
iis en sûkelade.

REFREIN:
B&G Foodfactory.
Hearlik iis foar jo en my.
Makke fan molke en fruit út de Wâlden.
B&G iis is dêr't wy fan hâlde.

Sa kaam fyf jier lyn
oan de Dimpte Feart
yn Surhústerfean
in iisfabryk te stean.
Tûzenen liters iis
wurde mei de hân makke.
Sân dagen yn 'e wike
yn allerhanne smaken.

REFREIN
BRÊGE: Bysûnder&Genietsje (4x)

Goed fyf jier lyn
begûnen se mei syn trijen:
No: 17 man personiel:
better kinne je net krije.
Tsien pallets deis
waarden sânhûndertenfyftich.
Dy't nei fjirtjin lannen geane.
Is dat net geweldich!

REFREIN
OUTRO: Bysûnder&Genietsje (4x).

Meindert Talma


Oktober 2017

Meindert Talma:

‘Veertig jaar geleden, om precies te zijn op 17 november 1977, stond in De Feanster een artikel over een door de muziekschool De Wâldsang georganiseerde Harmoniumdag met o.a. de wervende zinnen: "Vroeger stond er in veel woonkamers een harmonium, dikwijls vormde dit het gezellige middelpunt van de huiselijke zanguurtjes. Misschien wat te gemakkelijk heeft dit instrument zich laten verdringen door het elektronisch klavier. Weinigen zijn nu nog op de hoogte met de mogelijkheden van het traporgel."
Bij ons thuis stond in de jaren zeventig ook een elektronisch orgeltje. Gelukkig maar, want was het een harmonium geweest, zo is te lezen in mijn nieuwe wâldsang, had ik waarschijnlijk nooit acht jaar orgelles van Geert van der Heide gehad op muziekschool De Wâldsang. Het in de eerste strofe genoemde Crossing Border is een Nederlands cultureel festival dat sinds 1993 jaarlijks in november plaatsvindt, in het centrum van Den Haag. Mijn harmoniumherinnering op dat festival vond plaats in 1997.’

HARMONIUM

Ik mocht spelen op Crossing Border
in de zaal van De Avonden.
Berry Kamer zei: 'Meindert, ik heb voor jou
een heel mooi oud harmonium.
Daar heb je vast al vaak op gespeeld.'
Ik schudde mijn hoofd en zei:
‘Nee, al mijn orgels
waren altijd elektronisch.'

Harmonium.

Bij de soundcheck kon ik al merken:
een harmonium betekent hard werken.
Ik zag m'n meegereisde vrienden
lachend naar me kijken. 
Ploeterend op de pedalen
trapte ik me een ongeluk.
Na een liedje achter die psalmenpomp
zat ik al helemaal stuk.

Harmonium.

De Gereformeerde hometrainer
was ooit misschien in de mode,
maar zelf moest ik niets hebben
van deze Hallelujah-commode.
Ik zwoegde en ik vervloekte
die cirkelzaag des geloofs.
Het zweet gutste over mijn hoofd
terwijl ik trapte als een idioot.

Harmonium.

Meindert Talma


Augustus 2017

It gedicht ‘Lofsang op it Feanster pleatslik belang’ is makke nei oanlieding fan it 125-jierrich bestean fan pleatslik belang Surhústerfean.

LOFSANG OP IT FEANSTER PLEATSLIK BELANG

Alle dagen reizget in soad folk nei it Fean ta.
Se komme oeral wei; fan Droegeham oant De Harkema.
Ja, Surhústerfean, sa gesellich is der gjin ien.
Wa soe der net wenje wolle? Ik tink hast wol iderien.
Der is in Profronde, der wennet in Joop Atsma.
Der is in Pleatslik Belang ûnder lieding fan Windstra.
Sûnder it Pleatslik Belang hie de Toer der net stien,
dy’t it symboal wurde soe fan Surhústerfean.

Dit is in wol fertsjinne lofsang
op it Feanster Pleatslik Belang.
Tige tank foar alles wat jim dien ha,
hûndertfiifentweintich jier lang.

Ja, Surhústerfean is in sintrumdoarp dat brûst.
Men sjocht der kantoaren, skoallen en winkels by de rûs.
Jim wienen der faak by belutsen en ha in soad berikt
foar dat gesellige doarp dat o sa libbet.
Op jim jubileum hienen jim wol in gebakje fertsjinne
mei dêrop fansels de Toer. Dêr kinne je net om hinne.
Libje noch fleurich, sûn en hiel lang:
Surhústerfean en harren Pleatslik Belang.

Dit is in wol fertsjinne lofsang
op it Feanster Pleatslik Belang.
Tige tank foar alles wat jim dien ha,
hûndertfiifentweintich jier lang.

Hast alle Pleatslike Belangen rinne yn leden werom
Mar it Fean bliuwt 900 leden hâlden. Hoe dat sa komt?
Omdat hja wenje yn it Jeruzalem fan de Wâlden
en se altyd trou bliuwe oan it doarp dêr't se fan hâlde.
Oprjochter fan de Coöp. Spaar- en Leenbank,
de lettere legindaryske Spaar- en Voorschotbank.
Jim soargen foar in ynformaasjeboerd by de Haven
en ferljochting fan de Toer en de Alde Jirden.

Dit is in wol fertsjinne lofsang
op it Feanster Pleatslik Belang.
Tige tank foar alles wat jim dien ha,
hûndertfiifentweintich jier lang.

Meindert Talma


July 2017

Meindert Talma:

‘De Profronde fan Surhústerfean sil dit jier wêze op tiisdei 25 july. De earste sân Profrondes ha'k allegear live sjoen. Myn Wâldliet giet oer de tredde Feanster Profronde yn 1984 mei in haadrol foar twafâldich tourwinner Laurent Fignon (12-8-1960 - 31-8-2010)’

PROFRONDE SURHUSTERFEAN

19:10. Lûde muzyk en de geur fan frituerfet.
Minsken nestelje harren efter de dranghekken.
Organisatoaren rinne senuweftich hinne en wer.
De speaker sparret foarearst syn kiel.
Om 19:30 moat de tredde
Profronde fan Surhústerfean begjinne
mar fan de resinte tourwinner Fignon
noch gjin inkel spoar!

19:15. Buorman seit dat er heard hat dat Fignon
noch altyd lânje moat op it fleanfjild yn Eelde!
"Sjoch dêr!
Joop Zoetemelk!
Op de telefyzje liket er folle grutter hè?"
Nederlânsk bêste hurdfytser aller tiden
krijt fannejûn foar twa oerkes fytsen
tweintichtûzen gûne oan startjild!

19:20. Noch hieltyd gjin Fignon...
Se sille dochs wol wachtsje op de gieletruidrager?...
"Hast it heard?
Se ha ynbrutsen by drukkerij Kuipers.
Se wienen wierskynlik op syk nei de startjilden
fan de fytsers en nei de Gouden Fyts."
"En ha se it jild fûn?"
"Nee, want dat leit yn de djipfrieskiste fan Joop Atsma!"

19:25. "Wat zie ik daar?!
Is het werkelijk waar?...
lk zie in de verte iets geels aankomen!
Zou het ’m zijn?
Zou het hem werkelijk zijn?...
Jaaaaaa mensen, het is hem!
Le Professeur!!
Laurent Fignon!!!"

19:28. De twafâldige tourwinner
mei syn ûnskiedbere 
sikefûnsbriltsje op syn noas
laket ús minlik ta
en klimt dan gau op syn fyts.       
Dy lit hjir even syn blonde studintekopke sjen
en giet oer twa oeren wer
mei in sek fol startjild werom nei Parys!

19:30. "Jaaah, dames en heren!
En daar klonk dan het startschot
van het grootste eendaagse sportevenement
in Friesland en Noord-Nederland.
Zestig rücksichtlose rondjes
om de kerk van Surhuisterveen,
oftewel tachtig keiharde kilometers
en meteen al een demarrage van Jan Raas!"

20.05. "Zie die Fignon eens op kop sleuren!
Het gaat hem te langzaam mensen!"
Fignon moat op tiid werom wêze yn Eelde
om syn flecht nei Parys te heljen.
As gieletruidrager soe er hjir 
neffens de kriteariumwetten winne moatte,
mar dat sil net barre. Al dy byhearrende 
plechtichheden duorje him te lang!

20.45. "De finale is aangevangen mensen…
En wie komt daar aan? Is dat Joop Zoetemelk?
Ja, het is Joop Zoetemelk! Nog steeds in zijn eentje op kop!
Maar wat moet ie sleuren, wat moet ie er aan trekken!
Hoor dat slaan op de reclameborden!
En Joop Zoetemelk gaat hier winnen in Surhuisterveen!!"

"Hie'k it net sein?!
Fignon ferpoft it om hjir yn Surhústerfean te winnen!"

Meindert Talma


Juny 2017

Meindert Talma:
‘21 juny 1985 wie in bysûndere dei yn de skiednis fan Surhústerfean. Foar it earst waard yn it doarp in echt iepenloft popfestival hâlden. Simpelsat (mei ûnder oaren optredens fan Blue Murder en The Dutch) fûn plak yn en om Poppingahiem. Dat wie op sawat hûndert meter ôfstân fan it hûs dêr't wy fan 1976 ôf wennen. Ik wie er de hiele middei en jûn by; it wie ek myn earste popfestival dat ik meimakke.’

New Wave Heaven yn Surhústerfean

Op in moaie waarme junydei
die ik myn skuon oan en gong ik nei
Simpelsat by Poppingahiem,
it earste popfestival yn it Fean.
Ik wie sechstjin en twa meter fiif.
Wat wie ik bleu mei dat lange liif.
Ik siet yn it gers. Hie allinnich mar each 
foar alle froulju dy't ik dêr seach.

Wylde famkes mei it hier woest omheech.
Eyeliner, kistjes en swarte klean.
New Wave Heaven yn Surhústerfean
Ik woe myn noas fol mei sjippe en gel.
Ik woe myn hannen fol mei dat skoandere fel.
New Wave Heaven yn Surhústerfean.

Al dy oeren siet ik stil yn it gers
neist myn buorjonge Klaas de Groot.
Hast alle bands haw ik wol sjoen.
De measten fûn ik net sa folle oan.
Ik hie mear each foar de froulju,
de fleurige famkes yn harren swarte klean.
Noch nea wie der sa'n grutte nije golf
fan New Wave famkes yn Surhústerfean.

Wylde famkes mei it hier woest omheech.
Eyeliner, kistjes en swarte klean.
New Wave Heaven yn Surhústerfean
Ik woe myn noas fol mei sjippe en gel.
Ik woe myn hannen fol mei dat skoandere fel.
New Wave Heaven yn Surhústerfean.

Meindert Talma


Maaie 2017

Meindert Talma:
‘Goffe Hoogsteen (2-1-1920 – 17-9-2011) hat yn ’e oarloch tige aktyf west yn it ferset. It wie by har thús yn Surhuzum in trochgongshûs fan joaden en ûnderdûkers. Syn heit formearre ek in knokploech en sadwaande kaam Goffe Hoogsteen ûndermear yn Ljouwert telâne wêr’t hy mei dien hat oan de ferneamde oerfal op de Blokhuispoort. Foar syn fertsjinsten yn it ferset en syn oare ynspanningen (16 jier lang siet er yn de gemeenteried fan Achtkarspelen. Earst foar de ARP, letter foar it CDA) waard him yn 1964 de sulveren earemedalje, ferbûn oan de Orde van Oranje-Nassau, takend. Fyftich jier nei de oarloch haw ik Hoogsteen ynterviewd foar in bylage yn de Feanster (27-4-1995) oer it ferset yn de gemeente Achtkarspelen.’

GJIN HELD (GOFFE HOOGSTEEN)

Us heit hie in knokploechje formearre.
Trije kamen út Gerkeskleaster.
Myn neef Willem kaam út Surhústerfean
en ik wenne yn Surhuzum by ús heitendy.
Wy hearden dat it yn Ljouwert hielendal mis wie.
In stik of wat deasketten. It wie der allegearre ferrie.
Dat der moast in nije knokploech hinne.
In pear moanne ha wy yn Ljouwert ûnderdûkt sitten.

Refrein:

Faak wie 'k bang, mar it wie gjin kwestje fan doare.
Wat wy dwaan moasten, dat moast gewoan barre.
Mar helje my net omheech, ik wie en bin gjin held.
Ik die wat myn gefoel my ynjoech, sjoch my net as held.

Wy dienen mei oan de oerfal op it Hûs fan Bewarring.
Ienenfyftich befrijde finzenen yn totale ferwarring.
De útdrukkingen op harren gesichten
bin ik myn libben nea ferjitten.
De foardoarbel gong, doe’t wy fuort soene. 
Twa SD’ers dy’t der yn woene.
Trije ûnderdûkers hienen se by harren.
Ien werkende my en sei myn skûlnamme. 

Refrein

Dy beide SD’ers ha wy útklaaid en yn in in sel skopt.
Doe’t ik as ien fan de lêsten de finzenis útgong,
rattelen alle bellen. ‘Snel, snel!’ hearde ik ien razen.
Wy sprongen op 'e fyts. Ha noch nea sa hurd trape.
Wegen wiene ôfsluten. De Dútsers hienen in muorre.
As dy ôfsluten waard, dan waarden je kontrolearre.
Wy koenen der noch krekt troch hinnekomme.
It wie ús slagge! Wat wiene wy ferromme.

Refrein

Nei in pear wiken gong ik wer nei Ljouwert ta.
Ha se my dêr ferdikke dochs noch oppakt mei in razzia.
In dikke Belch kaam op my ôf ûnder it ferhoar.
Hy sei: ‘Jij bent een terrorist, ik heb je wel door.’
Ik sei: ‘Wat is een terrorist?’ Lulk rôp er: ‘Vuil zwijn!’
Doe hat er my in pear kear hiel de strôt nei binnen slein.
In heal jier ha’k hast net slikke kind.
Ik ha der noch soms lêst fan. Dy mislike fint…

Refrein


April 2017

Meindert Talma:
‘Botanyske tún De Kruidhof yn Bûtenpost is wer iepen. It tema fan De Kruidhof is dit jier ‘feroaring / verandering’. Myn nije Wâldsjongersliet ‘Roggeblommen’ (Korenbloemen), dy’t ek te sjen binne yn De Kruidhof, past goed by dit tema.
Yn april 1996 kaam ik yn de Feanster in artikel oer de yn Koatstertille wenjende  Harrekyt Willem Wijngaarden (22-8-1944 - 12-2-2014) tsjin. Nei 20 jier wie it him einlings slagge om as sanger in plaat te meitsjen: in cd mei dêrop 3 nûmers fan syn grutte held Heino, yn in Nederlânske oersetting mei ‘De Korenbloem’ (Blau blüht der Enzian) as bekendste nûmer. Ik skille him oft we him ek ynterviewe mochten foar ús tydskrift De Blauwe Fedde en sa seach ik de Friese Heino foar it earst yn it echt.’

ROGGEBLOMMEN

Ja ja so blau blau blau blüht der Enzian
Wenn beim Alpenglühen wir uns wiedersehn
Mit ihren ro-ro-ro-roten Lippen fing es an
Die ich nie-ie-ie-ie-ie vergessen kann.

Wa leit dêr yn it fjild fol roggeblommen
sa moai, sa suver en sa helder te sjongen?
It is Willem Wijngaarden út 'e Harkema.
Noch eefkes en dan moat er wer op hûs ta.
Mar earst noch even sjonge en koekeloere
nei de elpee dy't er kocht hat foar 20 gûne.
Nei de holle fan Heino mei it ljochte hier,
nei de donkere bril, de koltrui en kolbert.

Refrein:
De boeren siedzje weet; gjín roggeblommen.
Dochs bin der altyd wer fan dy blauwe blommen.
Dêrom, al hat er gjin jild;
dy elpee fan him, ja dy sil der komme.
Want de roggeblom ferskynt, ja se komme
ek sûnder dat de boeren it wolle.

Hja ha al faak genôch tsjin him sein:
'Willem jonge, meitsje in plaatsje,
want dû kinst sa ferrekte moai sjonge.
Wêrom dochsto dat no net, Willem jonge?'
Mar om in singeltsje te meitsjen,
kostet al gau sa’n twatûzen gûne.
Hy hat in gesin, mar gjin dikke baan.
Hy moat gewoan in goeie kroade ha.

Refrein

Hy wit net dat in Enzian in gentiaan is,
in alpenblom út it lân fan Heino.
Dêr't de Alpenfamkes sa moai oer joadelje:
'Holla hia hia holla di holla di ho.'
Mar je hoege net alles te witten.
Foar Willem telt mar ien ding:
in eigen plaat mei ferskes fan Heino
yn in Nederlânske oersetting.

Refrein

Ja ja so blau blau blau blüht der Enzian.

Meindert Talma

Lees de Nederlandstalige versie


Maart 2017

Meindert Talma:
‘De stichting Historische Kring Gerkesklooster-Stroobos hat fan 5 maart ôf op de boppeferdjipping fan de herfoarme tsjerke yn Gerkeskleaster in dokumintaasje- en tentoanstellingsromte ynrjochte. De skiednis fan it kleaster en it doarp litte hja hjir sjen. Ik tocht fuortendaliks oan in eardere doarpsbewenner út Strobos dy’t, lykas de eartiidske kleasterlingen, syn libben wijde oan de spirituele wrâld. Tweintich jier lyn kaam ik yn de Feanster faak in advertinsje tsjin fan ‘Medium Johan’ út Strobos. Ik skille him oft we him ek ynterviewe mochten foar ús tydskrift De Blauwe Fedde. Dat mocht en sa kaam ik yn maart 1997 yn ‘e kunde mei dit heldere mantsje.’

MEDIUM JOHAN

Medium Johan is heldersjend,
helderhearrend, helderfielend.
Medium Johan is in kaartlizzer
en paranormaal genêzer.
Medium Johan is 16
en echt wat oars as oars.
Guon sizze: 'Dy Johan Lindeman
nimt de minsken by de noas.'

Refrein:
Buorfrou seit: 'Der is by him in stekje los.
Tsjoenders ha we net nedich yn Strobos.'
Mar de measten binne bliid mei wat Johan docht.
Johan sjocht dingen dy't in oar net sjocht.
As Medium Johan in wanhopige
doarpsbewenner fan syn pine ferlost,
is dat wer in moai lyts wûnder,
in moai lyts wûnder yn Strobos.

Hy wennet tegearre mei syn mem,
in folslanke frou mei lang hier.
Hy hat ek in gids, syn namme is Karim.
Hy kent Karim sûnt syn sechsde jier.
At syn âlders wer ris rûzje hiene,
flechte er nei syn keamer en dan kaam Karim.
Hy hold hiele petearen mei dizze wite
gedaante, hy fielt him noflik by him.

Refrein

Brêge:
As beuker seach er al ferstoarne minsken.
Earst hie er dat hielendal net troch.
Want se seagen der krekt sa út as de libbene
minsken dy't hy tsjinkaam yn Strobos.
'It is hjir soms krekt in disko,' seit syn mem.
'Allegear jongfolk dy't wat fan him wolle:
"Johan, ik moat dy wat freegje!"
En dy jonge hat al safolle oan 'e holle.'

Johans mem hat it sels ek. Mar se hâldt
har mar wat rêstich op 'e eftergrûn.
Har mem hie it en har suster ek,
dat, sy stean der hielendal net frjemd tsjinoer.
Har mem hat der nea wat mei dwaan kind.
Oars wie se fuortynienen nei Frjentsjer tabrocht.
Dus, dat har soan it no ek hat,
is se bliid om en hie se ek wol tocht.

Refrein

Meindert Talma

Lees de Nederlandstalige versie


Jannewaris 2017

It gedicht ‘Klaske en Jan’ is it earste liet dat Meindert Talma makke hat as Wâlddichter / Wâldsjonger fan Achtkarspelen.

Meindert Talma:
‘Ik wie oardel jier doe’t we, fanwege de ûnwennigens fan ús mem, ferhuzen fan de gemeente Medemblik nei de gemeente Achtkarspelen. Us heit en mem wenje noch altyd yn it Fean. Mar ik hie dus ek samar in West-Fries wêze kind, en dan wie ik nea Wâlddichter / Wâldsjonger wurden.’

KLASKE EN JAN

Jan Talma is in fleurige boeresoan
út Kollumersweach fan krekt tweintich jier.
Op in sneintemiddei yn Sumar
hat er de frou fan syn libben yn it fizier.
It is in kreaze boeredochter út de Tike
en har namme is Klaske Couperus.
Jan seit tsjin syn maten: ‘Dy is fan my,
sjoch wat in prachtich moai frommes!’
Klaske is frij ferlegen, Jan mei graach prate.
Sa folle se inoar moai oan.
Ien kear makket Jan de ferkearing út,
mar de oare deis is it al wer oan.
Yn ’66 trouwe Jan en Klaske
en komme op ’e Sweach te wenjen
yn it hûs fan Jan syn âldste broer
mei allinnich de heechst nedige dingen.

Klaske en Jan, boeredochter en boeresoan.
Se binne sa fereale op inoar, se kinne de hiele wrâld oan. 

Nei in jier is it foar Jan safier.
Hy wurdt ûnderwizer yn Opperdoes.
Klaske is tige ûnwennich yn Noard-Hollân.
It fielt foar har as in kâlde brûs.
Op in kear smyt de jeugd kluten modder
tsjin Jan en Klaskes ruten.
Jan fljocht er fuortendaliks efteroan,
en syn aksje docht fertuten.
Jan krijt ien te pakken, in kop grutter as him.
Hy smyt him thús yn it hok.
De jonge gûlt: ‘Meester, ik doe het in m’n broek!’
Jan seit: ‘Je doet maar en haal nu de rest op.’
Eefkes letter stiet de hiele kloft foar it hûs
dêr’t hja skruten harren spyt betoane.
Se witte dat se sokke keunsten
net mear by Jan Talma hoege te fertoanen.

Klaske en Jan, boeredochter en boeresoan.
Fuort út it heitelân en se binne noch sa jong.

Trije moannen leit Klaske op bêd,
mar dan is it einlings safier.
‘In soan!’ ropt Jan, en hy hat gelyk;
in hiel grutte poppe mei in bulte swart hier.
Se jouwe him de namme Meindert
nei syn pake út ’e Kollumersweach.
It foarjier fan ’70 is in datum
dêr’t Klaske al hiel lang nei útseach.
Einlings werom nei Fryslân,
de fertroude Wâlden en wol Surhústerfean,
dêr’t Jan oan de slach kin as master
oan basisskoalle de Hoekstien.
Meindert wurdt mar leafst fjouwer wiken
by pake en beppe Kollum ûnderbrocht.
As de ferhuzing klear is, moat er nei it Fean.
Mar Meindert wol yn Kollum bliuwe en spuit 
fan de alteraasje oer pakes sneinske klean.

Klaske en Jan, boeredochter en boeresoan.
Se binne gelokkich wer yn Fryslân werom.

Meindert Talma

Lees de Nederlandstalige versie

Contact opnemen

Stationsstraat 18
9285 NH Buitenpost (adres en route)

gemeente@achtkarspelen.nl

Telefoonnummer 14 0511
Bellen vanuit het buitenland
Bereikbaarheid bij calamiteiten

Openingstijden

Heeft u een vraag? WhatsApp ons!

06 21 15 48 97. Het is niet mogelijk om naar dit nummer te bellen of een sms te sturen.

Opmerking/verbeterpunt voor deze website?